Translation

Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης – Ayasofya

Ευρώπη Προορισμοί

Ονομάστηκε «ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» επειδή ήταν το μεγαλύτερο οικοδόμημα που κτίστηκε στην Τουρκία, ακόμα και από το Παλάτι. Μετά τον 5ο αι. πήρε το όνομα Αγία Σοφία.


ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Load WordPress Sites in as fast as 37ms!
  • 325-360, άρχισε να κτίζεται το 1ο  οικοδόμημα, αρχικά επί αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ και στη συνέχεια, μετά το θάνατό του(22-5-337) ο γιος του αυτοκράτορα, Κωνστάντιος, ολοκλήρωσε τις εργασίες. Το 1ο κτίσμα ήταν πέτρινο, τύπου βασιλική, με ξύλινη στέγη.
  • 30 Οκτωβρίου 360, έγιναν τα εγκαίνια του ναού, με μια μεγαλειώδη τελετή.
  • 20 Ιουνίου 404, (ή 9 Ιουνίου 404), η «Μεγάλη Εκκλησία» κάηκε ολοσχερώς, μετά από θρησκευτικές ταραχές που ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι ταραχές αυτές είχαν ως συνέπεια την εκθρόνιση, από τον αυτοκράτορα Αρκάδιο, του Ιωάννη του Χρυσόστομου, Αρχιεπίσκοπου Κωνσταντινούπολης,  λόγω των ακραίων θρησκευτικών του πεποιθήσεων.
  • 408-415, ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β’ ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Ρουφίνο, την ανακατασκευή της παλαιάς εκκλησίας σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, τύπου βασιλική. Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1935 στον περίβολο της σημερινής Αγίας Σοφίας, έφεραν στο φως μόνο τον Εξωνάρθηκα αυτού του ναού. Οι ανασκαφές γρήγορα σταμάτησαν από φόβο μήπως προκληθεί ζημιά στα θεμέλια της Αγίας Σοφίας.
  • 8 Οκτωβρίου 415, έγιναν τα εγκαίνια του αναστηλωμένου ναού.
  • 13 Ιανουαρίου 532, ο νέος ναός κάηκε, κατά τη «Στάση του Νίκα», μετά από την εξέγερση του λαού.
  • 532, σαράντα μέρες μετά την πυρκαγιά, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α’ αποφασίζει να κτίσει, στην ίδια θέση, έναν Μεγαλοπρεπή Ναό. Ήθελε να φτιάξει τον μεγαλύτερο και ωραιότερο ναό που είχε κτιστεί μέχρι τότε, που θα ξεπερνούσε ακόμα και το Ναό του Σολομώντος.

Οι αρχιτέκτονες, Ισίδωρος, από τη Μίλητο και Ανθέμιος, από τις Τράλλεις (σημερινό Αϊδίνιο) κατάφεραν, μέσα σε 5 χρόνια,10 μήνες και 4 ημέρες, να κτίσουν ένα μεγαλειώδες και τέλειο οικοδόμημα.

  • 27 Δεκεμβρίου 537, έγιναν τα εγκαίνια του Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας ή Αγίας Σοφίας. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έφτασε με μια άμαξα θριάμβου, που την οδηγούσαν 4 άλογα. Στην είσοδο τον υποδέχτηκε ο Πατριάρχης Μηνάς για να εισέλθουν μαζί στο Ναό, από την Αυτοκρατορική Πύλη. Όταν ο Ιουστινιανός μπήκε στο Ναό, πλημμυρισμένος από υπερηφάνεια και νιώθοντας συγκίνηση, στάθηκε κάτω από το Θόλο και αναφώνησε :

«Δόξα τω Θεώ τω καταξιωσαντί με τοιούτον έργον επιτελέσαι. Νενίκηκά σε Σολομών» (Δόξα στο Θεό που με αξίωσε να πραγματοποιήσω αυτό το εγχείρημα. Σε νίκησα Σολομώντα).

  • 558, μετά από αλλεπάλληλους σεισμούς (553 μ.Χ.,557 μ.Χ.), ο Θόλος κατέρρευσε και καταστράφηκε ολοσχερώς ο Άμβωνας.

Οι επισκευές ανατέθηκαν στον ανιψιό του 1ου αρχιτέκτονα Ισίδωρου, στον Ισίδωρο το νεότερο.

  • 562, ο Ισίδωρος ο νεότερος, παρέδωσε το νέο Θόλο, πιο ψηλό κατά 6,25 μ. και είναι αυτός που υπάρχει μέχρι σήμερα.
  • 24 Δεκεμβρίου 562, υπό τον Πατριάρχη Ευτύχιο τελέστηκαν τα 2α εγκαίνια παρουσία του Αυτοκράτορα και του λαού της Κωνσταντινούπολης.
  • 869, ένας μικρός τρούλος πέφτει μετά από τους σεισμούς.
  • 870, επί αυτοκράτορα Βασιλείου Α’, έγιναν και πάλι επισκευές στο Ναό.
  • 986, επί αυτοκράτορα Βασιλείου Β’(976-1025), επισκευάστηκε τμήμα του Θόλου, που είχε πάθει ζημιές από σεισμούς.
  • 1204, οι Φράγκοι, που κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, μαζί με την 4η Σταυροφορία, σύλησαν και κατέστρεψαν το Ναό.
  • 1204 -1261, κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών ο Ναός ήταν ρωμαιοκαθολικός
  • 1261-1282, επί αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, όταν οι Παλαιολόγοι πήραν ξανά τη Πόλη, η Αγία Σοφία ξαναγίνεται Ορθόδοξος Ναός. Τότε ο Ναός επισκευάζεται και τοποθετούνται αντηρίδες στη Δ. όψη του Ναού.
  • 1317, επί αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, γιος του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, ο τρούλος ενισχύεται με στηρίγματα σε σχήμα πυραμίδας.
  • 1344, γίνεται πάλι μεγάλος σεισμός που επηρεάζει την Α. πτέρυγα της Αγίας Σοφίας.
  • 1346, γκρεμίζονται η αψιδωτή πλευρά και ο Α. μικρός τρούλος.
  • 1453, επί σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή ή Μεχμέτ  Φατίχ, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453),  ο Ορθόδοξος Ναός μετατρέπεται σε Τέμενος (τζαμί). Προστέθηκε ένα «Mihrab» (Ιερό), στην Α.  Κόγχη του Ιερού, με προσανατολισμό προς τη Μέκκα, ένας ξύλινος Μιναρές, σε ένα μικρό τρούλο στα Δ. και ο Μιναρές που βρίσκεται στα ΝΑ. γνωστός και ως «Μιναρές του Μωάμεθ του Πορθητή».
  • 1481-1512, επί Μπεγιαζίτ Β΄ προστέθηκε ένας λεπτός και μικρός μιναρές, στα ΒΑ.
  • 1520-1566, επί Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, τα περίφημα ψηφιδωτά καλύφθηκαν με σοβά, αφού η απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος θεωρείται βλασφημία για το Ισλάμ. Ο ίδιος πρόσθεσε τους 2 κηροστάτες, δίπλα στο «Mihrab», οι οποίοι προέρχονταν από τη Βουδαπέστη.
  • 1566-1574, επί Σελίμ Β΄ προστέθηκαν οι 2 μεγάλοι μιναρέδες, στα Δ. όπου αρχιτέκτονας ήταν ο Mimar Sinan.

Ο Mimar Sinan ήταν ένας από τους  μεγαλύτερους Τούρκους αρχ/νες, γεννήθηκε το 1400, εκπαιδεύτηκε ως στρατιωτικός μηχανικός και το 1538 μπήκε στην υπηρεσία του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄, ως αυτοκρατορικός αρχ/νας. Έκτισε πάνω από 477 κτίρια, τα περισσότερα τζαμιά. Περίφημο έργο του είναι το Τζαμί Suleymaniye, επί Σουλεϊμάν Α΄του Μεγαλοπρεπούς,  καθώς και το Τζαμί Selimiye. Λόγω του εξαιρετικού ταλέντου του υπήρξε προϊστάμενος αρχιτέκτων των σουλτάνων Σελίμ Α΄, Σουλεϊμάν Α΄, Σελίμ Β΄ και Μουράτ Γ΄.

  • 1574-1595, επί Μουράτ Γ΄, κατασκευάστηκε ο μαρμάρινος Άμβωνας του «Μουεζζίν» (ιεροκήρυκας) και τοποθετήθηκαν, δεξιά και αριστερά από την είσοδο, οι 2 μαρμάρινες υδρίες, ελληνιστικής περιόδου, που προέρχονταν από την Πέργαμο
  • 1625-1640, επί Μουράτ  Δ΄, προστέθηκε ο μαρμάρινος Άμβωνας, «Mimber» και η μαρμάρινη εξέδρα του ιεροκήρυκα, Α. κάτω από τον κεντρικό τρούλο
  • 1730-1754, επί Μαχμούτ Α΄ φτιάχτηκε μια Βιβλιοθήκη, στα Ν. του Ιερού, η οποία διέθετε 30.000 τόμους βιβλίων, ένα Σιντριβάνι, «Sadirvan», μέσα στην αυλή, την Αίθουσα του Ρολογιού και ιδρύθηκε η Σχολή Εφήβων.
  • 1823-1861, επί Αμπντούλ Μετζίτ, έγιναν τα περισσότερα έργα αποκατάστασης του Ναού, επί Οθωμανικής κυριαρχίας.

Συγκεκριμένα τα έτη 1847-1849, ορίστηκε αρχιτέκτονας ο  Ιταλοελβετός, Gaspare Fossati, όπου μαζί με τον αδελφό του Giuseppe ανάλαβε την επισκευή και αναστήλωση της Αγίας Σοφίας. Οι αδελφοί Gaspare και Giuseppe Fossati αποκάλυψαν τα ψηφιδωτά με τις αγιογραφίες, τα επισκεύασαν με μεγάλη προσοχή και τα ενίσχυσαν με καρφιά.

Τότε τοποθετήθηκε ένα διπλό σιδερένιο στεφάνι στον τρούλο, επισκευάστηκαν  οι κολώνες και ενισχύθηκαν οι μιναρέδες. Το Θεωρείο του Σουλτάνου, ένα ανυψωμένο κιόσκι που χρησίμευε για να προσεύχεται ο σουλτάνος και να φεύγει χωρίς να τον βλέπουν, είναι έργο του Gaspare Fossati.

Ο καλλιτέχνης, Ιζζέτ Εφέντη δημιούργησε τις αραβικές επιγραφές των τοίχων (διαμέτρου 7,5 μ.) που βλέπουμε να κρέμονται στους τοίχους. Ο ίδιος καλλιτέχνης έγραψε τους στίχους του Κορανίου, που βρίσκονται στο κεντρικό θόλο.

  • 24 Οκτωβρίου 1934, επί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, η Αγία Σοφία γίνεται Μουσείο – AYASOFYA MUZESI.

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΝΑΟΣ

Βρίσκεται στη ΝΔ. πλευρά του πρώτου λόφου της Πόλης, με κατεύθυνση ΝΑ. Η διακόσμηση πού κάλυπτε το εσωτερικό του Ναού ήταν ίσης αξίας με την αρχιτεκτονική του. Περίπου 10.000 εργάτες απασχολήθηκαν για την ανέγερση του Ναού. Για τις κολώνες, τα κιονόκρανα και τις επενδύσεις των τοίχων χρησιμοποιήθηκαν τα καλύτερα μάρμαρα, από όλα τα μέρη του κόσμου.

Για τον τρούλο, τα τόξα και τους τοίχους χρησιμοποιήθηκαν τούβλα. Οι ψηλοί κίονες από πορφύρα, λευκό και πρασινωπό διάστικτο μάρμαρο, πλαισιωμένοι με μαρμάρινα κιονόκρανα ήταν διακοσμημένοι με γραμμές χρώματος μπλε ή χρυσαφί. Οι τοίχοι καλύπτονταν με πολύχρωμα μάρμαρα, ζωγραφισμένα από τούς πιο επιδέξιους ζωγράφους, και από ψηφιδωτά πού έλαμπαν μέσα στο βαθύ μπλε ή αργυρό φόντο. Οι οροφές ήταν στολισμένες με διακοσμητικές ροζέτες, ψηφιδωτά και σταυρούς από χρωματιστό γυαλί και εντυπωσιακές πέτρες.

Η Αγία Τράπεζα ήταν κατασκευασμένη από καθαρό χρυσό, διακοσμημένη με σπάνια κοσμήματα και σμάλτο, ενώ το Ιερό ήταν στολισμένο με μεταξωτά και χρυσά κεντήματα. Υπήρχε ένας τεράστιος πολυέλαιος με τα χιλιάδες κεριά που φώτιζε το Μεγαλοπρεπή Ναό.

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η Αγία Σοφία ανήκει στον τύπο ορθογώνια βασιλική με περίκεντρο τρούλο. Εσωτερικά ο Ναός διαιρείται σε 3 κλίτη, από δύο σειρές κιονοστοιχίες εξαρτώμενες από τους πεσσούς. Το μεσαίο κλίτος έχει διπλάσιο πλάτος από τα δυο πλαϊνά.

Συγκεκριμένα ο Ναός έχει τις εξής διαστάσεις:

  • 78,16 μ. είναι το μήκος του Ναού, από την Αυτοκρατορική Πύλη μέχρι την αψίδα του Ιερού.
  • 71,82 μ. είναι το μέγιστο πλάτος, από Β. έως Ν.
  • 55,60 μ. είναι το ύψος από το δάπεδο έως το κέντρο του τρούλου.
  • 33 ή 31 μ. είναι η διάμετρος του Θόλου
  • 13,80 μ. είναι το ύψος του τρούλου, από τη βάση του μέχρι την κορυφή.

Η επιφάνεια της εκκλησίας, δηλαδή ο Ναός,  ο Νάρθηκας και ο Εξωνάρθηκας είναι 7.570 τ.μ. και αποτελεί την 4η σε μέγεθος στον κόσμο.

Η Αγία Σοφία σήμερα θα δείτε τα εξής:

  • Αίθριο, στην κύρια πρόσοψη του οικοδομήματος.  Ήταν μια αυλή με αψιδωτές κολώνες και  9 πύλες, από τις οποίες σήμερα σώζονται οι 5 και αποτελούν την είσοδο στον Εξωνάρθηκα.  Οι υπόλοιπες καλύφθηκαν από τούβλα.

Στο κέντρο της αυλής υπήρχε μια μαρμάρινη δεξαμενή, «φιάλη», από την οποία  έπεφτε νερό από το στόμα μαρμάρινων λιονταριών. Στην εξωτερική πλευρά υπήρχε η επιγραφή που έγραφε  :«ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ» ή «Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν», δηλαδή εδώ ξέπλυνε τις αμαρτίες σου όχι μόνο το πρόσωπό σου, η οποία μπορούσε να διαβαστεί και αντίστροφα (καρκινική). Σήμερα η επιγραφή δε σώζεται.

Στο Αίθριο, το παλαιό Ιερό Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας, είχε μετατραπεί σε Μαυσωλείο των Οθωμανών σουλτάνων. Συγκεκριμένα υπάρχουν 4 Μαυσωλεία, των γιών του Μουράτ Γ΄, του Μουράτ Γ΄, του Σελίμ Β ΄και του Μαχμούτ Γ΄.

  • Εξωνάρθηκας, έχει 5 εισόδους που οδηγούν στο Νάρθηκα
  • Νάρθηκας, διαστάσεων 11×60 μ. όπου η επικοινωνία με το εσωτερικό του Ναού γινόταν μέσα από  9 εισόδους-πύλες (3 ανά κλίτος). Η ψηλότερη από τις πύλες ήταν η «Βασιλική ή Αυτοκρατορική Πύλη» Όσοι ήταν αμαρτωλοί απαγορευόταν να μπουν στο Νάρθηκα
  • Αυτοκρατορική ή Βασιλική Πύλη, η σπουδαιότερη πύλη από την οποία έμπαιναν οι αυτοκράτορες. Το πλαίσιο της εισόδου αυτής ήταν κατασκευασμένο από κράμα μετάλλου, το «ήλεκτρον». Η Αψίδα, που υπάρχει πάνω από αυτή την είσοδο, έχει μια ανάγλυφη εικόνα του Ιερού Θρόνου και της Αγίας Γραφής. Η Αγία Γραφή είναι ανοικτή και μπορεί να διαβάσει κανείς την ακόλουθη κατά Ιωάννη, Ευαγγελική περικοπή «Είπεν ο Κύριος, εγώ ειμί η θύρα των προβάτων, δι΄εμού εάν τις εισέλθη, σωθήσεται και εισελεύσεται και εξελεύσεται και νομίν ευρήσει». Πάνω από το Θρόνο υπάρχει η εικόνα ενός περιστεριού, που συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα, ο Θρόνος συμβολίζει τον Πατέρα και η Αγία Γραφή, τον Υιό.
  • Κύρια Είσοδος στο Ναό. Η πόρτα κατασκευάστηκε το 838, από συμπαγή βελανιδιά, με μπρούτζινα χωρίσματα και με δικτυωτά πλεγμένες ελληνικές διακοσμήσεις
  • Ερείπια Θεοδοσιανής Εκκλησίας, Α. από την Κυρία Είσοδο
  • Αλαβάστρινα Δοχεία (εκατέρωθεν της Αυτοκρατορικής Πύλης)
  • «Έφιδρη Κολώνα» ή «Κολώνα του Αγίου Γρηγορίου», κατά τους βυζαντινούς ή «Κολώνα των Λυγμών», (Α. του ναού). Βρίσκεται αριστερά από την Αυτοκρατορική Πύλη, του Ναού είναι μια οπή με επίστρωση από χαλκό. Σύμφωνα με το μύθο αν βάλετε το δάκτυλό σας στην οπή, κάνετε μια ευχή, το στρέψετε και βγει υγρό, τότε θα πραγματοποιηθεί η ευχή.
  • Θόλος ή Τρούλος (κέντρο), ο σκελετός του αποτελείται από 40 ραβδώσεις, κατασκευασμένες από τούβλα. Στηρίζεται σε 4 αψίδες (τόξα), οι οποίες στηρίζονται με τη σειρά τους σε 4 ογκώδεις πεσσούς (τετράγωνες κολώνες στήριξης), που απέχουν μεταξύ τους 30 μ. Οι 4 πεσσοί λέγονται και «πόδια του ελέφαντα». Ο τρούλος δίνει την εντύπωση ότι αιωρείται εξαιτίας των 40 παραθύρων που βρίσκονται γύρω στη βάση του, στο «τύμπανο», ανάμεσα στις ραβδώσεις.

Ο  σύγχρονος ιστορικός Προκόπιος λέει για τον τρούλο: «…δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα κομμάτι ουρανού που κρέμεται στη γη…».

  • Βιβλιοθήκη του Μαχμούτ  Α΄, στα Δ. του Ναού
  • Ομφαλός, στο Ν. τμήμα του κεντρικού κλίτους σώζεται στο δάπεδο, τμήμα χρωματιστού μωσαϊκού. Εκεί γινόταν η στέψη των Αυτοκρατόρων και θεωρούνταν το κέντρο του κόσμου.
  • Ημιθόλιο, βρίσκεται μετά τον τρούλο.
  • Θεωρείο του Σουλτάνου, στα Α. του Ναού.
  • Mimber και Mihrab, στην Κόγχη του Ιερού.
  • Επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα (1205), στο δάπεδο του Henrico Dandolo, δόγης της Βενετίας, διοικητής της 4ης σταυροφορίας που κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη. Εντός μιας σαρκοφάγου βρέθηκε η πανοπλία του Dandolo, η οποία δόθηκε από τον Μωάμεθ τον Πορθητή, στον καλλιτέχνη που του είχε ζωγραφίσει την προσωπογραφία του, Gentile Bellini
  • Υπερώο ή Γυναικωνίτης, χώρος που χρησίμευε για τις γυναίκες.

ΤΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

Το 1932 το τουρκικό κράτος σε συνεργασία με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Βυζαντινολογίας ξεκίνησε τον καθαρισμό και την αποκατάσταση των ψηφιδωτών του Ναού, υπό την επίβλεψη του Thomas Whittemore. Η αποκατάσταση των εντυπωσιακών ψηφιδωτών τελείωσε το 1940. Τα ψηφιδωτά της Αγίας Σοφίας, που απεικόνιζαν παραστάσεις με Αγίους καταστράφηκαν εντελώς κατά την περίοδο της Εικονομαχίας (726-842).

Η τεχνική του ψηφιδωτού ήταν η ακόλουθη : κολλούσαν πάνω σε ψηφίδες από γυαλί φύλλα χρυσού. Από πάνω, για την προστασία από τον χρόνο περνούσαν ένα λεπτό στρώμα βερνικιού. Τέλος τοποθετούσαν κάθε ψηφίδα ανάποδα ώστε το χρυσό να φαίνεται στο βάθος του γυαλιού.

  • Ψηφιδωτό της Δέησης (13ος ), στο υπερώο (γυναικωνίτης) του Ναού. Η παράσταση απεικονίζει τον Χριστό στη μέση, αριστερά την Παναγία και δεξιά τον Ιωάννη τον Πρόδρομο.
  • Ψηφιδωτό Ένθρονης Παναγίας Βρεφοκρατούσας (9ος αι.) στο κέντρο του Δ. ημιθόλιου του Ναού.
  • Ψηφιδωτό Ένθρονος Χριστός και ο Αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄(10ος ή 11ος ).

Βρίσκεται μέσα σε μια καμάρα, στο τύμπανο του τόξου της Αυτοκρατορικής Πύλη, στο Νάρθηκα. Δείχνει το Χριστό σε θρόνο να ευλογεί με το δεξί χέρι και με το αριστερό να κρατάει το Ευαγγέλιο ανοικτό, με τη φράση «Ειρήνη υμίν. Εγώ ειμί το φως του κόσμου». Στα πόδια του βρίσκεται γονατιστός ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός και μέσα σε κύκλο η Παναγία και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, εκατέρωθεν του Χριστού.

  • Ψηφιδωτό Ένθρονη Παναγία Βρεφοκρατούσα

Βρίσκεται πάνω από τη εσωτερική πύλη, που σήμερα χρησιμοποιείται ως Κυρία Είσοδος στο Ναό. Αναπαριστά την Παναγία με το Χριστό πάνω σε θρόνο,  δεξιά τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο οποίος Της προσφέρει, ένα ομοίωμα  Ναού και αριστερά, τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, ο οποίος προσφέρει στην Παναγία ένα ομοίωμα της Πόλης.

  • Ψηφιδωτό Παναγία Βρεφοκρατούσα και Αυτοκράτορας Κομνηνός Β΄(του 12ου αι.)

Βρίσκεται στο υπερώο (γυναικωνίτη) του Ναού και αναπαριστά την Παναγία με το Χριστό, βρέφος στην αγκαλιά Της, αριστερά Της είναι ο αυτοκράτορας Ιωάννης Κομνηνός Β΄ και στα δεξιά Της, η σύζυγος του αυτοκράτορα, Ειρήνη της Ουγγαρίας

  • Ψηφιδωτό ο Χριστός και η Αυτοκράτειρα Ζωή, η Πορφυρογέννητη (11ος), στο Ν. τμήμα του υπερώου. Στην παράσταση ο Χριστός είναι καθιστός, ευλογεί με το δεξί και στο αριστερό κρατάει κλειστό Ευαγγέλιο. Αριστερά είναι ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄, ο Μονομάχος και δεξιά η αυτοκράτειρα Ζωή.

Studio HiFi Diapason

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.